Headturn Preference Procedure

De voorkeurskant-kijken-procedure

(van 5 tot 20 maanden, maar vooral van 6 tot 12 maanden)

hpf.jpg

 

Deze experimentele methode vindt plaats in een ruimte die aan drie zijden is omsloten. Het kind zit met zijn gezicht naar voren op schoot bij de ouder/verzorger, in het midden van de ruimte. In het midden van de wand tegenover het kind zit een blauw lichtje, dat aan het begin van het experiment begint te knipperen. Als het kind daarnaar kijkt, gaat het blauwe lampje uit, maar begint er een rood lampje aan één van de zijwanden te branden. Onder de lampjes zitten luidsprekers. Zodra het kind kijkt naar het knipperende lampje aan de linker- of rechterzijde wordt er een geluidsfile afgespeeld. De geluidsfile stopt wanneer het kind langer dan twee seconden niet meer naar het lichtje kijkt. Zo bepaalt het kind hoe lang hij of zij de geluidsfiles hoort. Dan gaat het blauwe lampje aan de voorwand weer branden en begint het proces opnieuw. Op deze manier kan een voorkeur voor een bepaald type geluidsfile boven een ander type worden gemeten.

Met deze methode onderzoeken we of kinderen een voorkeur hebben en dus langer luisteren naar

  • de eigen taal dan naar een andere taal
  • grammaticale zinnen dan naar ongrammaticale zinnen
  • frequente woorden dan naar infrequente woorden,
  • woorden met klemtoon op de eerste lettergreep (‘koning') dan naar die met klemtoon op de tweede (‘konijn'), etc

hpm