Switch Procedure

De veranderingsprocedure

 

switch.jpg

In de Switch-procedure meten we de oogbewegingen van kleine kinderen terwijl ze naar een bewegend schaakbord of plaatjes kijken op een groot tv-scherm. Terwijl ze kijken luisteren ze naar verschillende klanken, woorden of talen. Ook hier zit het kind op schoot bij de ouder/verzorger, die meestal een koptelefoon draagt om te voorkomen dat deze het gedrag van het kind beïnvloedt. Kinderen mogen tijdens het experiment een speelgoedring vasthouden. De meeste experimenten duren ongeveer vijf minuten. Het idee achter deze procedure is om een kind net zo lang naar een woord te laten luisteren tot het niet meer interessant is, en het kind steeds vaker weg zal kijken. Dit wordt ook wel habituatie genoemd. We bepalen de interesse door te meten hoe lang kinderen blijven kijken naar het tv-scherm. Als de interesse sterk is afgenomen, bieden we vervolgens een ander woord aan (dat soms wel erg op het voorafgaande lijkt). Als kinderen het verschil tussen het nieuwe en het oude woord opmerken, zal hun aandacht weer even toenemen en zullen ze weer langer kijken naar het tv-scherm.

In het babylab heeft onderzoek met deze procedure aangetoond dat kinderen van 10 maanden in staat zijn om kleine klankveranderingen aan het begin van een woord te onderscheiden. Kinderen kregen bijvoorbeeld voortdurend het fictieve woord ‘tos' te horen en waren na een tijdje niet meer zo geïnteresseerd en nam de kijktijd af. Als ze vervolgens het eveneens fictieve woord ‘pos' kregen te horen, gingen ze opnieuw langer kijken. Het begin van het woord veranderde van ‘t' naar ‘p'.